Ҡаһарман яҡташыбыҙ менән ғорурланабыҙ!

Константин Ефимович Парамонов 1901 йылдың 3 июнендә Бишбүләк районы Мелисоновка ауылында тыуған.

1941 йылда Бишбүләк район хәрби комиссариаты тарафынан Ҡыҙыл Армия сафына саҡырыла һәм пехота училищеһына, офицерҙар курсына уҡырға ебәрелә. Лейтенант Парамонов 3-сө Украин фронтының 6-сы армия 185-се гвардия уҡсылар полкының хәрәкәттәге армияһына ебәрелә. Армияла 1941 йылдың ноябренән отделение, взвод, рота командиры була. 

Сталинград йүнәлешендә һуғыша. Төп алыш Днепропетровск плацдармында була. Ҡаты һуғыштарҙың береһендә Константин Парамонов яралана. Дауаланған сағында ул ғаиләһенә хат яҙа:

"Госпиталдән сәләм! Һаумыһығыҙ, ҡәҙерле ҡатыным Елена Ивановна, һәм ҡәҙерле балаларым Володя, Гена, Василий. Һеҙгә ихлас сәләмдәремде ебәрәм һәм тормошоғоҙҙа уңыштар теләйем. Елена, һеҙгә хәбәр итергә рөхсәт итегеҙ, мин тере, һау-сәләмәт, әлегә госпиталдә ятам. Уң аяғына яраландым. Пуля яраһы, аяҡ аша үттте, йөрөй алмайым. Һеҙгә һаулыҡ теләйем, күрешебеҙ...»

1943 йылдың 25 ноябрендә гвардия лейтенанты Константин Парамонов Украинаның Запорожье өлкәһе Запорожье районының көньяҡ-көнсығыштараҡ ултырған Разумовка ауылы янында Днепр йылғаһын аша сыҡҡанда батырлыҡ күрһәтә. Беҙҙекеләр плацдармды яулап ала һәм уны ярҙам килгәнгә тиклем тотоп тора.

Ҡаһарман яҡташыбыҙ 1943 йылдың 26 ноябрендә һәләк була. Ул Украинаның Запорожье районының Разумовка ауылында туғандар ҡәберлегендә ерләнә. Үлгәндән һуң, уға Советтар Союзы Геройы исеме бирелә.

Герой исемен Запорожье ҡалаһы, Разумовка ауылы, ҡала тибындағы Приютово ҡасабаһы (Башҡортостан) урамдары йөрөтә.