

- Бына һиңә шырпы, - тип егеттең ҡулына тотора тылсымсы. – Әгәр өйләнергә ваҡыт етте тип уйлаһаң, ошо шырпыны берәй ҡыҙҙың алдында һындыр, һәм ул әкренләп гүзәл ҡыҙға әйләнә башлар.
Тиҙҙән егеттең дуҫ-иштәре лә, туған-тыумасалары ла уның бер ҡыҙ менән осрашыуын һиҙә. Ә ҡыҙ, ысынлап та, көндән-көн матурлана һәм һөйөмлө була бара икән. Күп тә үтмәй улар өйләнешә.
Тик бер йыл үтеүгә бөтәһе лә ҡыҙҙың йәмһеҙләнә башлауын күрә. Йөҙө лә, буй-һыны ла насар яҡҡа үҙгәргән кеүек тойола. Быға бөтәһенән дә бигерәк егеттең йәне көйә. Ул нисек тә теге тылсым эйәһен табырға теләй һәм уны осрата ла:
- Һин ниңә мине алданың! Тылсымың башҡаса эшләмәй! Ни өсөн?! – тип ҡысҡыра.
- Ул эшләүҙән туҡтаманы, - ти тыныс ҡына тылсымсы. – Һин һайлаған ҡыҙҙың тышҡы ҡиәфәте үҙең теләгәнгә тап килә. Тик һин унан ниндәйҙер кәмселек эҙләй башланың...
“Башҡортостан календары”нан.